* Wola ogólna: Nie jest to suma indywidualnych pragnień, ale dobro wspólne, to co najlepsze dla całej wspólnoty. Opiera się na wspólnych interesach i wartościach ludzi, a jego celem jest dobro całego ciała politycznego.
* Umowa społeczna: Podstawą suwerennej władzy jest umowa społeczna, w której jednostki dobrowolnie zrzekają się swoich naturalnych praw i wolności w zamian za ochronę i korzyści płynące z życia w społeczeństwie.
* Wola zbiorowa: Suwerenna władza jest ucieleśnieniem tej zbiorowej woli. Reprezentuje dobro wspólne, a nie interesy jakiejkolwiek jednostki lub grupy. Działa poprzez prawa i polityki mające na celu promowanie dobrobytu całego społeczeństwa.
* Niepodzielne i niezbywalne: Suwerennej władzy nie można dzielić, delegować ani wyobcowywać. Należy do ogółu ludzi i nie może zostać przeniesiona na żadną osobę lub grupę.
Kluczowe cechy władzy suwerennej w myśli Rousseau:
* Bezwzględnie: Jest najwyższy i nieograniczony przez żadną władzę zewnętrzną, w tym przez jednostkę.
* Niezbywalne: Nie można go przenieść ani oddać.
* Niepodzielny: Nie można go dzielić ani delegować.
* Na podstawie woli ogólnej: Kieruje się dobrem wspólnym, a nie interesem jednostki.
* Wykonywane poprzez prawa: Wyraża się poprzez ustawodawstwo odzwierciedlające wolę powszechną.
Ważne punkty:
* To nie to samo, co rząd: Władza suwerenna różni się od rządu, który jest odpowiedzialny za realizację woli suwerena.
* Legalność: Suwerenna władza jest prawomocna, ponieważ wywodzi się ze zgody rządzonych, poprzez umowę społeczną.
* Demokracja: Koncepcja suwerennej władzy Rousseau ma kluczowe znaczenie dla jego argumentacji na rzecz demokracji bezpośredniej, w której ludzie bezpośrednio uczestniczą w procesie decyzyjnym.
Teoria władzy suwerennej Rousseau jest złożona i była przedmiotem różnych interpretacji. Jednakże zasadniczo podkreśla wolę zbiorową jako ostatecznego źródła władzy politycznej i znaczenie dobra powszechnego w kierowaniu działaniami politycznymi.