Renato Constantino jest znany ze swojej nacjonalistycznej perspektywy i nacisk na historię społeczną . Uważał, że historię należy opowiedzieć z perspektywy uciskanych i zmarginalizowanych grup, podkreślając walki Filipińczyków pod kolonializmem i imperializmem. Jego prace koncentrują się na:
* Zrozumienie wpływu kolonializmu na społeczeństwo filipińskie: Constantino argumentował, że kolonializm nie tylko ukształtował krajobraz polityczny i ekonomiczny, ale także wpłynął na kulturę filipińską, tożsamość i świadomość.
* Badanie roli masów filipińskich w historii: Uważał, że historia rewolucji filipińskiej i późniejszych walk dotyczyła nie tylko elity, ale także zwykłych ludzi, którzy walczyli o ich wolność i prawa.
* Dekonstruowanie narracji kolonialnych: Miał zakwestionować eurocentryczny pogląd na historię i przedstawić bardziej dopracowany i dokładny przedstawienie historii filipińskiej.
Sonia Zaide , z drugiej strony, znana jest ze swojego encyklopedycznego podejścia do historii i nacisku na narracje polityczne i biograficzne . Jej prace często koncentrują się na:
* Kompleksowe relacje z wydarzeń historycznych: Prace Zaide dostarczają szczegółowych informacji o kluczowych wydarzeniach w historii filipińskiej, obejmujących różne okresy i perspektywy.
* biografie ważnych postaci historycznych: Pisała intensywnie o życiu i wkładu znaczących Filipińczyków, oferując wgląd w ich motywacje i działania.
* skupienie się na strukturach i instytucjach politycznych: Prace Zaide często analizują ewolucję systemów, instytucji i praw politycznych na Filipinach.
Wspólne elementy:
* Zarówno Constantino, jak i Zaide poświęcono promowaniu historii filipińskiej: Obaj wierzyli w znaczenie zrozumienia przeszłości, aby poinformować teraźniejszość i przyszłość Filipin.
* Obaj byli pasjonatami promowania krytycznego myślenia: Obaj historycy zachęcali czytelników do kwestionowania narracji i krytycznej oceny źródeł historycznych.
w podsumowaniu:
* Podejście Constantino jest bardziej krytyczne i koncentrujące się na sprawiedliwości społecznej, mając na celu zakwestionowanie narracji kolonialnych i wzmocnienie marginalizowanych głosów.
* Podejście Zaide'a jest bardziej kompleksowe i encyklopedyczne, oferując szczegółowe relacje z wydarzeń historycznych i biografii znaczących liczb.
Ostatecznie obaj historycy znacząco przyczyniają się do zrozumienia filipińskiej historii, oferując różne perspektywy i wzbogacając historyczny dyskurs na Filipinach.