Urządzenia retoryczne:
* anaaphora: Powtarzanie słowa lub wyrażenia na początku kolejnych klauzul lub zdań (np. „Nie zawiedziemy ... nie będziemy się nie zawieść… nie będziemy się poddać”). Stwarza to poczucie rytmu i podkreślenia.
* Antyteza: Kontrastujące pomysły lub frazy umieszczone w równoległej strukturze (np. „Nie zapytaj, co twój kraj może dla ciebie zrobić, zapytaj, co możesz zrobić dla swojego kraju”). Podkreśla to znaczenie obu stron kontrastu.
* Metafora: Porównując dwie inaczej rzeczy bez użycia „jak” lub „jako” (np. „Pochodnia została przekazana nowemu pokoleniu Amerykanów”). Stwarza to żywe obrazy i dodaje znaczenia.
* simile: Porównując dwie, w przeciwieństwie do rzeczy, które używają „jak” lub „jako” (np. „Nasza podróż jest jak długa i kręta droga”). Stwarza to powiązane porównanie.
* Aliteration: Powtarzanie dźwięków spółgłoski na początku słów (np. „Z złośliwością wobec braku, z charytatywną dla wszystkich”). Stwarza to niezapomniany efekt dźwiękowy.
* Assonance: Powtórzenie samogłosek brzmi w słowach (np. „Nie bądźmy zmęczeni w dobrej roboty”). To zwiększa muzykalność mowy.
* równoległość: Wykorzystanie podobnych struktur gramatycznych do wyrażania powiązanych pomysłów (np. „Rząd ludu, przez lud, dla ludzi”). To dodaje jasności i podkreśla związek między pomysłami.
* hiperbola: Wysokość nacisku lub efektu (np. „To największe wyzwanie, jakie kiedykolwiek spotkał nasz naród”). Może to stworzyć poczucie pilności lub inspirować działanie.
Inne urządzenia literackie:
* anegdoty: Opowiadania lub osobiste doświadczenia używane do zilustrowania punktu (np. Opowieść o kimś, kto skorzystał z programów rządowych). To dodaje wiarygodności i połączenia emocjonalnego.
* patos: Odwołując się do emocji publiczności (np. Mówienie o zmaganiach klasy robotniczej lub znaczeniu rodziny). Stwarza to osobiste połączenie i może inspirować działanie.
* Logos: Korzystanie z logiki i powodu do przekonania odbiorców (np. Przedstawienie statystyk lub danych do poparcia punktu). To dodaje wiarygodności i wzmacnia argument.
* Etos: Ustanowienie wiarygodności i autorytetu mówcy (np. Wspominanie o ich doświadczeniu lub osiągnięciach). Pomaga to publiczności zaufać przesłaniu mówcy.
* symbolika: Korzystanie z obiektów, ludzi lub wydarzeń do reprezentowania czegoś innego (np. Statua wolności reprezentującej wolność). To dodaje głębi i znaczeniu mowy.
Przykłady przemówień inauguracyjnych z wykorzystaniem urządzeń literackich:
* Abraham Lincoln's Gettysburg Adres: Używa anafora („Cztery wyniki i siedem lat temu…”) Aby podkreślić upływ czasu i znaczenie tego wydarzenia.
* Inauguracyjny adres Johna F. Kennedy'ego: Używa anthezu („Nie zapytaj, co twój kraj może dla ciebie zrobić, zapytaj, co możesz zrobić dla swojego kraju”), aby zainspirować działanie i obowiązek obywatelski.
* inauguracyjny adres Baracka Obamy: Używa metafory („Nasza podróż jest jak długa i kręta droga”), aby stworzyć powiązany wizerunek wyzwań nadchodzących.
Inauguracyjne przemówienia często łączą wiele urządzeń literackich, aby stworzyć potężny i niezapomniany przesłanie, które nadają ton nowej administracji i inspiruje naród.