Oczami pojedynczego robotnika Brecht krytykuje tradycyjne narracje historyczne, które często przeoczają lub marginalizują doświadczenia i wkład klasy robotniczej. Wiersz podkreśla walkę klas oraz sposoby, w jakie klasa rządząca kształtowała historię i manipulowała nią, aby służyła jej własnym interesom.
Użycie przez Brechta prostego, bezpośredniego języka i prostych obrazów sprawia, że wiersz jest przystępny dla szerokiego grona czytelników. Przesłanie wiersza jest jasne i zwięzłe, ale jednocześnie zachęca czytelnika do krytycznego przemyślenia natury historii i roli w niej klasy robotniczej.
Jedną z najbardziej uderzających cech tego wiersza jest użycie powtórzeń. Wiersz „Kto zbudował Teby siedmiu bram?” powtarza się w całym wierszu, podkreślając ważną rolę, jaką klasa robotnicza odegrała w kształtowaniu historii. Powtórzenie sugeruje również, że kwestia tego, kto buduje społeczeństwo, jest często pomijana lub zapominana.
Wiersz podkreśla także sposoby, w jakie klasa robotnicza była wyzyskiwana i uciskana przez klasę rządzącą. Wiersz „Robotnicy zbudowali Rzym, ale kto tam mieszka?” sugeruje, że klasa robotnicza jest często wykluczona z korzyści płynących z bogactwa i władzy, które stworzyła.
Wiersz kończy się mocnym wezwaniem klasy robotniczej do przejęcia kontroli nad własną historią i stworzenia lepszej przyszłości. Wiersz „Więc teraz mówimy:znieść kapitał, rozpocząć erę ludzkości” jest wezwaniem do rewolucji, która obali system kapitalistyczny i stworzy bardziej sprawiedliwe i sprawiedliwe społeczeństwo.
„Robotnik czyta historię” to mocny i poruszający wiersz, który rzuca wyzwanie tradycyjnym narracjom historycznym i zachęca czytelników do krytycznego myślenia o roli klasy robotniczej w historii. Jej przesłanie pełne nadziei i wzmocnienia jest nadal aktualne i nadal inspiruje ludzi na całym świecie.