1. Innowacje muzyczne: Innowacje Ellingtona w zakresie kompozycji, aranżacji i orkiestracji jazzowej wywarły ogromny wpływ na scenę muzyczną w okresie renesansu w Harlemie. Eksperymentował z harmoniami, rytmami i instrumentacją, przesuwając granice gatunku. Jego styl stał się powszechnie znany jako „Styl dżungli” lub „Creole Rhapsody”.
2. Przywództwo zespołu: Ellington prowadził jeden z najbardziej znanych big bandów wszechczasów, znany jako Duke Ellington Orchestra. Zespół powstały na początku lat dwudziestych XX wieku prezentował różnych utalentowanych muzyków. Ogromną popularność zdobyli podczas tournée po kraju i Europie.
3. Współpraca: Ellington współpracował z wybitnymi postaciami renesansu, w tym poetami, tancerzami, artystami i intelektualistami. Współpraca taka jak „Creole Rhapsody” z pisarką Arną Bontemps zapewniła możliwości interdyscyplinarnego wyrażania doświadczeń Afroamerykanów w okresie renesansu.
4. Jazz i zmiany społeczne: Muzyka Ellingtona przemawiała do tożsamości kulturowej, aspiracji społecznych i dumy Afroamerykanów. Poprzez jazz przyczynił się do stworzenia globalnej świadomości i uznania dla ich wkładu w muzykę współczesną.
5. Międzynarodowa popularność: Duke Ellington i jego orkiestra zdobyli szeroką sławę, zdobywając międzynarodowe uznanie. Ich międzynarodowy sukces pomógł przełamać bariery rasowe oraz promował zrozumienie i szacunek dla czarnoskórych artystów na poziomie globalnym.
6. Wpływ na muzykę współczesną: Wpływ Ellingtona wykraczał poza gatunki. Jego idee odbiły się echem wśród kompozytorów klasycznych, broadwayowskich i filmowych. Otworzył drzwi do innych twórczych ekspresji, inspirując młodych muzyków i pomagając przełamać granicę kolorów w popularnej rozrywce.
W istocie Duke Ellington był ikoną kultury Harlem Renaissance, prezentując błyskotliwość i kreatywność muzyki afroamerykańskiej publiczności na całym świecie, przyczyniając się w ten sposób do awansu rasowego i pozostawiając długotrwałe dziedzictwo w rozwoju muzyki amerykańskiej.