Frederick Brickdale Doveton był ornitologiem-amatorem i pisarzem mieszkającym w Indiach. Był członkiem Bombajskiego Towarzystwa Historii Naturalnej i napisał kilka książek o ptakach indyjskich, w tym:
- Ptaki łowne Indii, Birmy i Cejlonu , 1928.
- Ptaki Bombaju , 1929.
- Ptaki zachodnich Indii , 1934.
- Ptaki Sindha , 1936.
- Ptaki Pendżabu , 1937.
- Ptaki Radżputany , 1938.
- Ptaki wschodnich Indii , 1941.
- Ptaki środkowych Indii , 1942.
- Ptaki północnej granicy Indii , 1943.
- Ptaki południowych stanów Szanów , 1944.
Napisał także kilka książek na inne tematy związane z dziką przyrodą, w tym:
- Ssaki Indii , 1930.
- Gady Indii , 1931.
- Płazy Indii , 1932.
- Ryby Indii , 1933.
- Owady Indii , 1935.
- Drzewa Indii , 1936.
- Kwiaty Indii , 1937.
- Trawy Indii , 1938.
- Mchy Indii , 1939.
- Porosty Indii , 1940.
Książki Dovetona są uważane za ważny wkład w dziedzinę ornitologii w Indiach. Przypisuje mu się również odkrycie kilku nowych gatunków ptaków i ssaków, w tym baza Jerdon, sikorka białoszyja i sikorka ruda.
Praca Dovetona została powszechnie doceniona przez innych ornitologów i przyrodników. Salim Ali, jeden z najbardziej znanych indyjskich ornitologów, powiedział o Dovetonie:„Był utalentowanym obserwatorem, a jego książki o indyjskich ptakach zawierają mnóstwo dokładnych i szczegółowych informacji. Wniósł znaczący wkład w badania nad ornitologią indyjską”.