W niektórych przypadkach Szekspir używał słowa „metal” w sensie przenośnym, w odniesieniu do siły lub odwagi osoby lub rzeczy. Na przykład w sztuce „Henryk V” król nazywa swoich żołnierzy „metalem Francji”, co oznacza, że są oni najsilniejszymi i najodważniejszymi wojownikami w kraju.
Oto kilka przykładów użycia przez Szekspira słowa „metal”:
* „Ten szlachetny kamień jest wart tyle, co cały metal świata”. (z Kupca weneckiego)
* „Słońce jasno świeci, a powietrze jest łagodne; metal nieba wydaje się być wyrafinowany w ogniu”. (z Romea i Julii)
* „Jestem zrobiony z tego samego metalu, co moja siostra i książę o tym samym tytule”. (z Dwunastej Nocy)
* „Co, człowieku! To nie grawitacja płata nam figle; zadaniem dobrego mężczyzny jest dawanie dobrych słów, a dobrej kobiety dobre powitanie; picie, gdy nadchodzi noc i śpiewanie, gdy świergot poranny i każ mu zajść, i każ wzejść księżycowi, i każ mu zajść, gdy jest zmęczony, i każ morzu płynąć, gdy księżyc świeci; i niech płynie, gdy morze jest w pełni, i niech wieje wiatr będzie; i młyn obróci się, kiedy będzie to możliwe; wody stoją, kiedy chcą, a kaczki, gęsi i inne dzikie ptactwo przychodzą i odchodzą, kiedy im się podoba; i niech czas płynie nad wszystkim. (z Dwunastej Nocy)
W tych przykładach Szekspir używa słowa „metal” w odniesieniu do różnych substancji, w tym złota, kamienia i nieba. Używa go również w sensie przenośnym, aby odnieść się do siły lub odwagi danej osoby.