* „Zabrała mnie do swojej elfiej groty” (kobieta porównywana jest do elfa, a jej dom do groty)
* „Ukołysała mnie swoją piosenką” (śpiew kobiety porównywany jest do kołysanki)
* Personifikacja:
* „Trzywica uschła z jeziora” (turzyca otrzymuje cechy ludzkie, takie jak zdolność więdnięcia)
* „A wierzba też usycha” (wierzba otrzymuje również cechy ludzkie, takie jak zdolność więdnięcia)
* Aliteracja:
* „Wśród akacji i aloesów” (powtarzanie litery „a” tworzy kojący, płynący dźwięk)
* „We śnie głębokim jak zagłada” (powtarzanie litery „d” wywołuje poczucie ciemności i złych przeczuć)
* Asonans:
* „Posadziłem ją na moim rumaku” (powtarzanie długiego dźwięku „e” stwarza wrażenie ruchu i pilności)
* „Jakby bała się, że będzie za nią tęsknić” (powtarzanie krótkiego dźwięku „i” wywołuje poczucie niepokoju i strachu)
* Konsonans:
* „A na jej włosach korona” (powtórzenie dźwięku „n” stwarza poczucie piękna i wdzięku)
* „Przy wielu lekkich upadkach stóp” (powtarzanie dźwięku „f” stwarza wrażenie delikatności i 輕盈)