Los i przeznaczenie:
- Spektakl od początku stwarza wrażenie zbliżającej się zagłady, odnosząc się do „kochanków z gwiazdą” i „śmiertelnych lędźwi” Romea i Julii.
- Spór pomiędzy Montague'ami i Capuletami jest przedstawiany jako długotrwały, pozornie nieunikniony konflikt, który wpływa na życie jednostek niezależnie od ich osobistych pragnień.
- Kochankowie spotykają się z kilkoma przypadkami, w których ich plany zostają pokrzyżowane przez okoliczności zewnętrzne, na które nie mają wpływu, co ilustruje siłę losu.
Wolna wola i odpowiedzialność osobista:
- Mimo wpływu losu Szekspir podkreśla wagę osobistych wyborów dokonywanych przez bohaterów.
- Impulsywne działania Romea i Julii, takie jak ich tajne małżeństwo, znacząco przyczyniają się do tragicznych wydarzeń, które po nich nastąpią.
- Pełny dobrych intencji plan brata Laurentego, ale ostatecznie błędny, podkreśla rolę ludzkiej omylności w kształtowaniu wydarzeń.
Wzajemne oddziaływanie losu i wolnej woli:
- Spektakl ukazuje napięcie pomiędzy z góry określonymi aspektami życia a zdolnością jednostek do wpływania na swoją sytuację poprzez świadome decyzje.
- Szekspir stawia dające do myślenia pytania o to, czy bohaterowie są naprawdę ofiarami nieubłaganego przeznaczenia, czy też ich wybory i działania są ostatecznie odpowiedzialne za tragiczny wynik.
Wniosek:
Lekcja 4 podręcznika do studiowania Romeo i Julia skupia się na temacie „Los kontra wolna wola”. Szekspirowski portret relacji między losem a indywidualną sprawczością dodaje głębi sztuce, zachęcając czytelników do zastanowienia się, w jakim stopniu nasze życie jest z góry zdeterminowane lub kształtowane przez nasze własne działania i decyzje.