* Aconitum napellus: Ta roślina kwitnąca, zwana także tojadem lub mniszkiem, jest wysoce toksyczna i może powodować niewydolność oddechową i śmierć.
* Atropa belladonna: Ta wiecznie zielona bylina, lepiej znana jako śmiercionośna psianka, zawiera atropinę i skopolaminę, które mogą powodować majaczenie, halucynacje, a nawet śmierć.
* Conium maculatum: Ta kwitnąca roślina, czasami nazywana cykutą, może powodować paraliż i niewydolność oddechową. Słynnie wykorzystano go do egzekucji greckiego filozofa Sokratesa.
* Digitalis purpurea: Ta ozdobna roślina kwitnąca, znana również jako naparstnica, zawiera substancję, która może wpływać na częstość akcji serca i powodować śmierć w przypadku spożycia w dużych dawkach.
* Strychnos nux-vomica: Nasiona tego tropikalnego, wiecznie zielonego drzewa są silnie trujące i mogą powodować wymioty, drgawki i niewydolność oddechową.
* Arszenik: Naturalnie występujący pierwiastek, który w czasach Szekspira był często używany jako trucizna. Zatrucie arszenikiem może powodować problemy żołądkowo-jelitowe, wymioty i śmierć.
* Merkury: Metal ciężki, który był kiedyś stosowany w leczeniu kiły, zatrucie rtęcią może powodować uszkodzenie nerek, uszkodzenie mózgu i ostatecznie śmierć.
Warto zauważyć, że Szekspir pisał w czasach przed współczesną wiedzą medyczną, a jego rozumienie trucizn opierało się na dostępnej mu wówczas wiedzy. Niektóre z wymienionych przez niego substancji być może nie są dziś uważane za trujące lub mogą mieć inne działanie niż opisał.