W tym czasie różnice i konflikty religijne sięgały głęboko, a ludzie mieli silne przekonania i lojalność wobec swoich wyznań. Powszechne były kontrowersje na tle religijnym, nietolerancja i prześladowania, ponieważ różne grupy starały się utwierdzić swoje przekonania i wpływy. Napięcia te wywarły głęboki wpływ na społeczeństwo i ukształtowały klimat kulturowy i intelektualny, w którym pisał Szekspir.
Dzieła Szekspira odzwierciedlają złożony krajobraz religijny swojej epoki, często jednak unikał opowiadania się po którejś ze stron lub wyraźnego popierania określonych poglądów teologicznych. Zamiast tego jego sztuki eksplorują uniwersalne ludzkie doświadczenia i tematy, obejmujące szereg idei, emocji i konfliktów religijnych.
W „Makbecie” Szekspir zagłębia się w tematykę winy, zemsty i moralnych konsekwencji swoich czynów, niezależnie od przynależności religijnej. Spektakl ukazuje głównego bohatera Makbeta jako postać złożoną, kierującą się ambicjami, wpływami zewnętrznymi i poczuciem losu, a nie wyłącznie motywacjami religijnymi.
Choć elementy i odniesienia religijne pojawiają się w „Makbecie” i innych sztukach Szekspira, nacisk często kładzie się na osobiste i psychologiczne aspekty religii, a nie na dogmatyczne czy teologiczne. Szekspir koncentruje się raczej na naturze ludzkiej, uniwersalnych emocjach i badaniu dylematów moralnych, niż promuje lub potępia poszczególne doktryny religijne.
Ogólnie rzecz biorąc, pisma Szekspira często odzwierciedlają różnorodność religijną i złożoność jego czasów, unikając jednocześnie jawnego poparcia lub krytyki. Zręcznie poruszał się po wrażliwości religijnej, badając ludzkie doświadczenia i zmagania etyczne przez pryzmat działań i decyzji swoich bohaterów, zamiast angażować się w bezpośrednie debaty teologiczne.