Miller wykorzystuje także Titubę do zgłębiania tematów winy i niewinności. Tituba jest w sposób oczywisty winna udziału w procesach o czary, ale jest także niewinna w tym sensie, że jest ofiarą własnych okoliczności. Miller chce, aby czytelnicy zakwestionowali naturę winy i niewinności oraz zastanowili się, w jakim stopniu ludzie są odpowiedzialni za swoje własne czyny.
Ostatecznie Miller chce, aby czytelnicy zrozumieli, że Tituba to złożona i tragiczna postać, która jest zarówno ofiarą, jak i złoczyńcą. Chce, aby czytelnicy dostrzegli w Titubie człowieczeństwo i zrozumieli siły, które doprowadziły ją do dokonania takich wyborów.