1. Kroniki Holinsheda: Uważa się, że głównym źródłem Szekspira na temat Makbeta są „Kroniki Anglii, Szkocji i Irlandii” Raphaela Holinsheda, opublikowane po raz pierwszy w 1577 r. Relacja Holinsheda zawiera szczegółowe informacje historyczne na temat szkockich władców, w tym króla Makbeta i króla Dunkana. Dzieła Holinsheda zapewniły Szekspirowi ramy narracyjne i postacie, które mógł dostosować i rozwinąć na potrzeby swojej sztuki.
2. Historia i legendy Szkocji: Szekspir włączył do swojej sztuki elementy szkockich legend, folkloru i wydarzeń historycznych. Historia wzlotów i upadków Makbeta jest luźno oparta na życiu XI-wiecznego szkockiego króla imieniem Makbet, który panował od 1040 do 1057. Inne elementy, takie jak pojawienie się czarownic i proroctwa, były pod wpływem szkockich tradycji ludowych i wiara w siły nadprzyrodzone.
3. Polityka elżbietańska: Czasy Szekspira naznaczone były intrygami politycznymi, spiskami i walkami o władzę, co odzwierciedlało tematykę i wydarzenia z Makbeta. Eksploracja ambicji, winy i dążenia do władzy w sztuce mogła czerpać inspirację z panującej atmosfery politycznej i obaw w elżbietańskiej Anglii.
4. Tragedia Seneki: Szekspir pozostawał pod wpływem literatury klasycznej, w tym tragedii rzymskiego dramaturga Seneki. Styl, ton i pewne elementy Makbeta, takie jak użycie duchów, zjawy nadprzyrodzone i tragiczny los bohatera, wykazują wpływy tragedii seneckich.
5. Teatr i publiczność The Globe: Jako dramaturg Globe Theatre Szekspir miał na uwadze gusta i oczekiwania swojej teatralnej publiczności. Włączenie elementów nadprzyrodzonych, języka dramatycznego i scen przemocy odwoływało się do popularnych wówczas konwencji teatralnych.
Warto zauważyć, że choć są to znaczące wpływy, Szekspir umiejętnie zaadaptował i przekształcił te źródła, tworząc wyjątkowe i trwałe dzieło literackie, wykraczające poza kontekst historyczny.