1. Brak dowodów przeciwnych:
Jednym z głównych powodów, dla których można wierzyć, że Szekspir był wierny swojej żonie, jest brak konkretnych dowodów temu zaprzeczających. Pomimo tego, że był dobrze znaną i udokumentowaną postacią swoich czasów, nie ma żadnych zapisów ani relacji o jakichkolwiek pozamałżeńskich romansach lub skandalach z udziałem Szekspira. Sugeruje to, że prowadził wierne i dyskretne życie osobiste.
2. Sonety miłosne:
Niektóre sonety Szekspira, zwłaszcza te z wcześniejszej części sekwencji, wyrażają głęboką miłość i podziw dla „Pięknej Młodzieży”. Powszechnie jednak przyjmuje się, że sonety te zostały napisane jako ćwiczenia poetyckie i niekoniecznie oparte na osobistych doświadczeniach. Sonety poświęcone „Ciemnej Damie” mają bardziej dwuznaczny charakter i mogą sugerować potencjalny romans. Należy jednak pamiętać, że wiersze te są dziełami fikcyjnymi i niekoniecznie autobiograficznymi.
3. Wola:
W testamencie Szekspir zapisał większość swojego majątku swojej żonie Annie. Sugeruje to wysoki poziom zaufania i uczucia między parą. Gdyby był zamieszany w jakieś znaczące zdrady, jest prawdopodobne, że byłby mniej hojny w swoich zaopatrzeniach dla Anny.
4. Długość małżeństwa:
Szekspir i Anne Hathaway byli małżeństwem przez ponad 30 lat, co według standardów epoki elżbietańskiej było małżeństwem długim i stabilnym. Ta długowieczność może wskazywać na wzajemnie satysfakcjonujący i wierny związek.
Należy pamiętać, że życie osobiste Szekspira pozostaje przedmiotem spekulacji i nie ma pewności, czy był wierny swojej żonie. Dostępne dowody wskazują jednak, że przez całe małżeństwo utrzymywał on wierne i oddane relacje z Anne Hathaway.