W wierszu Walta Whitemana, kiedy usłyszałem „Uczony astronom”, jakie uczucia wywołuje wykład?

Osoba mówiąca w wierszu Walta Whitmana „When I Heard the Learn'd Astronomer” odczuwa podziw i zadziwienie ogromem wszechświata opisanego przez astronoma, ale także poczucie nieistotności i odłączenia od przedstawianych abstrakcyjnych koncepcji. Wiersz przedstawia kontrast pomiędzy naukowym, racjonalnym spojrzeniem na wszechświat a emocjonalną, ludzką reakcją na niego. Mówiący jest przytłoczony wiedzą astronoma i ogromem kosmosu, ale jednocześnie czuje się od tego wszystkiego oderwany, jakby był jedynie obserwatorem, a nie uczestnikiem. To poczucie podziwu i wyobcowania prowadzi mówcę do ostatecznego opuszczenia wykładu i nawiązania kontaktu ze światem przyrody, odnajdując poczucie połączenia i znaczenia poprzez bezpośrednie doświadczenie, a nie abstrakcyjną wiedzę.