Wiersz zagłębia się w koncepcję ogrodu, wykorzystując ją jako metaforę przemijania czasu i przemijania bytu. Ogród jest opisywany jako miejsce piękna i nostalgii, gdzie mówca szuka schronienia i pocieszenia wśród trudności życiowych.
Motywy
* Czas i śmiertelność :Ogród reprezentuje upływ czasu i nieuchronność śmierci. Prelegent zastanawia się nad ulotnością życia oraz daremnością ludzkich ambicji i osiągnięć w obliczu śmiertelności.
* Natura jako sanktuarium :Ogród służy mówcy jako sanktuarium, oferując wytchnienie od złożoności i problemów świata. Naturalne piękno ogrodu zapewnia poczucie spokoju i odnowy.
* Nostalgia i strata :Wiersz wywołuje poczucie nostalgii i straty, gdy mówca wspomina dawną świetność ogrodu i ludzi, którzy go kiedyś zamieszkiwali. Ogród staje się symbolem cennych wspomnień i relacji.
Struktura i styl :
* Wiersz składa się z czterech zwrotek, każda po sześć wersów.
* Moraes wykorzystuje wiersz wolny, nieregularny metrum i rym, aby stworzyć wrażenie spontaniczności i głębi emocjonalnej.
* Język jest liryczny i sugestywny, z żywymi obrazami i zmysłowymi szczegółami, które ożywiają ogród.
* Ton wiersza jest refleksyjny, melancholijny i zabarwiony poczuciem tęsknoty i żalu.
„Ogród” eksploruje głębokie tematy egzystencjalne poprzez metaforę ogrodu, oferując czytelnikom wgląd w nietrwałość ludzkiego doświadczenia i nieprzemijające piękno znalezione w objęciach natury.