Shelley urodziła się w Horsham w hrabstwie Sussex w Anglii w zamożnej rodzinie. Zaczął pisać wiersze w młodym wieku, a jego pierwszy opublikowany wiersz „Oryginalna poezja Victora i Cazire” został opublikowany, gdy miał zaledwie 18 lat. W 1811 roku został wydalony z Uniwersytetu Oksfordzkiego za opublikowanie broszury zatytułowanej „Konieczność ateizmu”.
Poglądy polityczne Shelleya były radykalne i często kontrowersyjne. Był zwolennikiem rewolucji francuskiej i wierzył w siłę poezji wpływającą na zmiany społeczne. W swojej poezji wyrażał swój sprzeciw wobec tyranii i ucisku oraz nawoływał do bardziej egalitarnego społeczeństwa.
Do najsłynniejszych wierszy Shelley należą „Ozymandias”, „Oda do zachodniego wiatru”, „Do skowronka” i „Prometeusz bez ograniczeń”. Do jego sztuk należą „The Cenci”, „Prometheus Unbound” i „Hellas”.
Życie Shelleya zostało tragicznie przerwane, gdy w wieku 29 lat utonął podczas burzy w Zatoce Spezia we Włoszech. Został pochowany na cmentarzu protestanckim w Rzymie we Włoszech.
Pomimo swojego krótkiego życia Shelley uważany jest za jednego z najważniejszych poetów ruchu romantycznego. Jego twórczość chwalono za piękno, pasję i idealizm, dlatego nadal jest czytana i podoba się czytelnikom na całym świecie.