Język: Szekspir używał różnych poziomów języka, aby rozróżnić wykształconą szlachtę od klasy niższej. Szlachta mówiła w sposób bardziej formalny, wzniosły, podczas gdy klasa niższa posługiwała się językiem bardziej nieformalnym, potocznym. Ta różnica w języku odzwierciedlała odmienny status społeczny obu grup.
Motywy: Szekspir często poruszał w swoich sztukach tematykę konfliktu klasowego i hierarchii społecznej. Pokazał, jak często klasa niższa była uciskana i wyzyskiwana przez szlachtę. Temat ten jest szczególnie widoczny w sztukach takich jak „Król Lear” i „Hamlet”.
Charakterystyka: Szekspir stworzył różne typy postaci, które miały reprezentować wykształconą szlachtę i klasę niższą. Szlachtę często przedstawiano jako inteligentną, wyrafinowaną i dobrze wychowaną. Z drugiej strony klasę niższą często przedstawiano jako ignorantkę, prymitywną i przesądną. Ta różnica w charakterystyce wzmocniła przepaść społeczną między obiema grupami.
Podsumowując, Szekspir użył kombinacji języka, tematów i charakterystyki, aby stworzyć w swoich sztukach rozróżnienie między wykształconą szlachtą a klasą niższą. To rozróżnienie odzwierciedlało hierarchię społeczną elżbietańskiej Anglii i pomogło ukształtować sposób, w jaki widzowie postrzegali różne klasy społeczne.