Antygona kieruje się silnym poczuciem lojalności wobec rodziny i przekonaniami religijnymi, które zmuszają ją do pochowania brata Polinejkesa pomimo zakazującego edyktu Kreona. Wierzy, że jej obowiązek wobec duszy brata przewyższa prawa państwa. Kreon natomiast reprezentuje władzę państwa oraz wagę utrzymania porządku i stabilności w społeczeństwie. Uważa, że należy przestrzegać jego praw, a działania Antygony stanowią zagrożenie dla jego władzy i jedności Teb.
Konflikt Antygony z Kreonem odzwierciedla także szerszy temat spektaklu, jakim jest napięcie pomiędzy indywidualnym sumieniem a wymaganiami społeczeństwa. W działaniu Antygony kieruje się osobistym kodeksem moralnym, z kolei Kreon skupia się na większym dobru miasta. Spektakl stawia pytania o to, w jakim stopniu jednostki powinny przestrzegać praw i norm społecznych, nawet jeśli są one sprzeczne z ich własnymi przekonaniami i wartościami.
Ostatecznie konflikt między Antygoną a Kreonem jest tragicznym zderzeniem dwóch pełnych dobrych intencji, ale ostatecznie niezgodnych perspektyw. Poprzez ich interakcje i konsekwencje, jakie ponoszą, autor zaprasza nas do refleksji nad złożonością i wyzwaniami związanymi z podejmowaniem decyzji moralnych, naturą sprawiedliwości i władzy oraz walką o zrównoważenie wartości osobistych z dobrem wspólnym.