W Poskromieniu złośnicy, Akt IV, scena I, Petruchio mówi:„Człowieku, wiem, że ona jest;
I po co patrzeć na to doborowe towarzystwo,
Jakby widzieli jakiś cudowny pomnik,
Jakaś kometa lub niezwykłe cudo?
Ale dlaczego ty? co, zabiłeś człowieka?
Dlaczego więc wracamy jutro do domu, proszę pana,
I dziękujcie bogom, że uczyniliście nas ludźmi.”
W Sonecie 18 Szekspir mówi:„Porównaj siebie z letnim dniem;
Jesteś piękniejszy i bardziej umiarkowany:
Surowe wiatry potrząsają ukochanymi majowymi pąkami,
A letnia umowa najmu ma zbyt krótki termin.