Lorca urodził się w wiosce Fuente Vaqueros w prowincji Granada. Studiował na Uniwersytecie w Granadzie, a następnie przeniósł się do Madrytu, gdzie związał się z ruchem kulturalnym Pokolenia '27.
Twórczość Lorki charakteryzuje się bogatą obrazowością, eksploracją takich tematów jak miłość, śmierć i natura, a także wykorzystaniem tradycyjnego hiszpańskiego folkloru i muzyki. Najbardziej znany jest z dramatów „Krwawe wesele” (1932), „Yerma” (1934) i „Dom Bernardy Alby” (1936), a także wierszy „Lament nad Ignacio Sánchezem Mejíasem” (1935) i „Ballady cygańskie” (1928).
Na twórczość Lorki miało wpływ wiele źródeł, w tym hiszpański folklor, poezja Złotego Wieku oraz twórczość współczesnych poetów, takich jak Antonio Machado i Juan Ramón Jiménez. Czerpał także z własnych doświadczeń, takich jak homoseksualizm i miłość do andaluzyjskiej wsi.
Lorca został zabity przez siły nacjonalistyczne podczas hiszpańskiej wojny domowej. Jego śmierć jest nadal tajemnicą, ale uważa się, że stracono go z powodu przekonań politycznych i homoseksualizmu.
Dzieła Lorki zostały przetłumaczone na ponad 100 języków, są wystawiane i studiowane na całym świecie. Pozostaje jednym z najbardziej wpływowych i lubianych pisarzy XX wieku.