1. Procesy czarownic i prawda :Spektakl obraca się wokół procesów o czary w Salem, podczas których pojedyncze osoby były oskarżane i prześladowane na podstawie widmowych dowodów i pogłosek. Jak na ironię, proces mający na celu odkrycie prawdy prowadzi do skazania niewinnych ludzi. Ironia ta podkreśla kruchość prawdy i niebezpieczeństwo pochopnych osądów opartych na niewystarczających dowodach.
2. Fałszywe oskarżenia i czystość :Wiele postaci w sztuce rzuca innym fałszywe oskarżenia, podsycane osobistymi urazami lub pragnieniami. Ironia polega jednak na tym, że ci oskarżyciele często przedstawiają się jako cnotliwi i prawi moralnie. Ten kontrast pomiędzy ich czynami a wyznawaną prawością uwypukla obłudę i oszustwo panujące w społeczeństwie.
3. Spowiedź i odkupienie Johna Proctora :John Proctor, szanowany mężczyzna w Salem, początkowo zaprzecza swemu zaangażowaniu w czary, aby chronić swoją żonę Elżbietę. Jak na ironię, jego wyznanie, które według niego odkupi go i uratuje życie, ostatecznie prowadzi do jego potępienia i egzekucji. Ironia ta podkreśla złożoność ludzkiej natury i konsekwencje wyborów moralnych.
4. Siła i wrażliwość Abigail Williams :Abigail Williams, główna oskarżycielka w procesach, dzięki swoim oskarżeniom zyskuje ogromną władzę i wpływy. Jednak jej moc opiera się na kłamstwach i oszustwach, co czyni ją podatną na zdemaskowanie i upadek. Ironia ta podkreśla przejściowy charakter władzy i kruchość hierarchii społecznych.
5. Zbiorowe szaleństwo i racjonalność :Społeczność Salem wpada w masową histerię podczas procesów o czary, a wiele osób ślepo podąża za oskarżeniami, bez krytycznego namysłu. Jak na ironię, procesy te prowadzone są pod pozorem legalności i uczciwości, kontrastując z irracjonalnością panującą w mieście. Ten konflikt między racjonalnością a zbiorowym szaleństwem ilustruje podatność społeczeństw ludzkich na manipulację i strach.
6. Arogancja i ignorancja Danfortha :Sędzia Danforth, sędzia przewodniczący rozpraw, szczyci się swoim autorytetem i niezachwianą wiarą w prawo. Jednak jego arogancja zaślepia go na niesprawiedliwości i wady postępowania. Jak na ironię, jego dążenie do sprawiedliwości prowadzi do pomyłek w wymiarze sprawiedliwości, podkreślając niebezpieczeństwa związane z niekontrolowaną władzą i dogmatycznymi przekonaniami.
7. Zdemaskowanie i objawienie Abigail :W ostatnim akcie sztuki prawdziwa natura Abigail zostaje ujawniona, odsłaniając jej manipulacje i oszustwa. Jednak informacja ta pojawia się zbyt późno, ponieważ szkody już zostały wyrządzone. Ten obrót wydarzeń podkreśla temat opóźnionej sprawiedliwości i konsekwencji niekontrolowanej złośliwości.