1. Pierwszy punkt widzenia: Narratorem tej historii jest jeden z bohaterów, co pozwala na intymny i subiektywny ogląd wydarzeń. Widz widzi świat oczami, myślami i uczuciami bohatera. Ten punkt widzenia jest często przekazywany za pomocą narracji lektorskiej lub bezpośredniego zwracania się postaci do publiczności.
2. Ograniczony POV z udziałem trzeciej osoby: Narracja koncentruje się na konkretnej postaci lub małej grupie postaci, a widzowie są świadkami wydarzeń z ich perspektywy. Wiedza widza ogranicza się do tego, co wiedzą i czego doświadczają bohaterowie, co pozwala na napięcie i budowanie więzi emocjonalnych.
3. Wszechwiedzący punkt widzenia z trzeciej osoby: Ten POV oferuje wszechwiedzącą i obiektywną perspektywę, zapewniając wgląd w myśli, emocje i motywacje wielu postaci. Narrator w pełni rozumie wydarzenia z historii i może przedstawić informacje, z których poszczególni bohaterowie nie są świadomi.
4. Wiele POV: Niektóre programy wykorzystują wiele punktów widzenia, zmieniających się między różnymi postaciami w całej serii, aby zapewnić kompleksowy obraz historii. Każda postać może mieć własną, odrębną perspektywę, nadając narracji głębię i podkreślając różne aspekty fabuły.
5. POV z obiektywem/lataniem na ścianie: Ten POV, rzadko używany w tradycyjnym opowiadaniu historii, przedstawia wydarzenia tak, jakby widz był cichym obserwatorem lub „muchą na ścianie”. Minimalizuje subiektywną perspektywę i skupia się na ukazaniu wydarzeń, bez oferowania wewnętrznych przemyśleń i emocji bohaterów.
Punkt widzenia programu telewizyjnego to kluczowy element opowiadania historii, który w dużym stopniu wpływa na zanurzenie się, zaangażowanie i zrozumienie fikcyjnego świata i jego bohaterów przez widzów. Może kształtować ogólny ton, tempo i emocjonalny wpływ narracji.