- Rozciąganie: Najprostszą metodą jest rozciągnięcie nieszerokiego obrazu tak, aby zmieścił się na całym ekranie. Może to skutkować zniekształceniem lub „zgnieceniem” obrazu, zwłaszcza jeśli oryginalny obraz nie jest panoramiczny.
- Letterboxing: Letterboxing polega na umieszczeniu nieszerokiego obrazu na środku ekranu z czarnymi paskami na górze i na dole. Pozwala to zachować oryginalne proporcje obrazu i uniknąć zniekształceń, ale może również skutkować zmniejszeniem rozmiaru obrazu.
- Pillarboxing: Pillarboxing jest podobny do letterboxingu, ale polega na umieszczeniu nieszerokiego obrazu na środku ekranu z czarnymi paskami po lewej i prawej stronie. Jest to często używane w przypadku obrazów 4:3 (standardowa rozdzielczość) na telewizorach 16:9 (panoramicznych).
- Powiększenie: Niektóre telewizory mają funkcję powiększania, która pozwala powiększyć część obrazu, który nie jest panoramiczny, tak aby wypełnił cały ekran. Może to spowodować utratę szczegółów, a także zniekształcenie obrazu.
- Przycinanie: Kadrowanie polega na odcięciu krawędzi nieszerokiego obrazu w celu dopasowania go do szerokoekranowej ramki. Może to spowodować utratę informacji, a także zniekształcenie obrazu.
Najlepszy sposób radzenia sobie z transmisjami nieszerokokątnymi zależy od indywidualnych preferencji widza i konkretnego rodzaju używanej telewizji. Aby uzyskać jak najdokładniejsze odwzorowanie oryginalnego obrazu, ogólnie zaleca się stosowanie formatowania letterbox lub pillarboxing, ponieważ metody te nie zniekształcają obrazu. Jeśli jednak wolisz większy obraz, możesz preferować rozciąganie lub powiększanie, mimo że te metody mogą powodować pewne zniekształcenia.