Decyzja o przyjęciu w telewizji 625 linii zamiast 15 625 linii została podjęta z powodów praktycznych, związanych z ograniczeniami technicznymi i istniejącymi wówczas możliwościami.
Oto główne powody wyboru linii 625:
1. Ograniczenia przepustowości:Na początku rozwoju telewizji szerokość pasma dostępna dla sygnałów nadawczych była ograniczona. Zastosowanie linii 625 umożliwiło transmisję sygnału telewizyjnego w ramach przydzielonego pasma przy jednoczesnym zachowaniu rozsądnej jakości obrazu.
2. Kompatybilność:Na przyjęcie linii 625 częściowo wpłynęła chęć zapewnienia kompatybilności z istniejącymi systemami radiowymi i transmisyjnymi. Kompromisem stało się zapewnienie ulepszenia systemu 525 linii powszechnie używanego w Stanach Zjednoczonych, przy jednoczesnym zachowaniu ograniczeń istniejącej technologii i infrastruktury.
3. Harmonizacja standardów:W wielu krajach, zwłaszcza w Europie i częściach świata, które przyjęły standard 625 linii, wybór był podyktowany potrzebą standaryzacji. Umożliwiło to różnym krajom i regionom korzystanie z tej samej liczby linii, umożliwiając łatwiejszą wymianę transgraniczną i interoperacyjność treści i sprzętu telewizyjnego.
4. Wykonalność techniczna:Z inżynierskiego punktu widzenia wdrożenie systemu 625-liniowego było technicznie wykonalne przy użyciu dostępnych wówczas komponentów i technologii. Znaczne zwiększenie liczby linii powyżej 625, na przykład do 15 625 linii, stanowiłoby wyzwanie pod względem możliwości przetwarzania, transmisji i przechowywania sygnałów w erze, w której przyjęto 625 linii.
5. Jakość obrazu:Chociaż większa liczba linii może skutkować lepszą rozdzielczością i jakością obrazu, ludzki układ wzrokowy może nie być w stanie dostrzec znaczącej poprawy poza pewnym punktem. W tamtym czasie 625 linii zapewniało odpowiedni kompromis między jakością obrazu, wymaganiami dotyczącymi przepustowości i praktycznymi ograniczeniami wdrożeniowymi.
Uwaga:warto wspomnieć, że wybór liczby linii różni się w zależności od standardów transmisji przyjętych w różnych regionach. Kraje takie jak Stany Zjednoczone stosują na przykład standard 525 linii (obecnie przestarzały), a później przyjęły systemy o wysokiej rozdzielczości i większej liczbie linii, na przykład w standardach ATSC (Komitet ds. Zaawansowanych Systemów Telewizyjnych).
Z biegiem czasu systemy telewizyjne ewoluowały i obecnie powszechnie stosuje się znacznie wyższe standardy rozdzielczości, takie jak 1080p i 4K (które wykorzystują dużą liczbę linii). Przejście na formaty o wysokiej rozdzielczości nastąpiło wraz ze zmianą technologii transmisji i preferencji widzów, a postęp technologiczny umożliwił poprawę jakości obrazu i większe możliwości transmisji.