W epoce elżbietańskiej przedstawienia teatralne wykorzystywały naturalne źródła światła:
* Światło dzienne: Przedstawienia odbywały się zazwyczaj w ciągu dnia, wykorzystując naturalne światło słoneczne. Oznaczało to, że występy ograniczały się do godzin dziennych.
* Świece i pochodnie: Podczas wieczornych występów do oświetlenia używano świec i pochodni. Stworzyło to jednak mroczną i migotliwą atmosferę, wymagającą użycia odważnego makijażu i kostiumów, aby zapewnić widoczność.
Brak oświetlenia elektrycznego miał kilka skutków dla teatru elżbietańskiego:
* Ograniczone czasy występów: Zabawy ograniczały się do godzin dziennych lub do krótkotrwałego świecenia i pochodni, które zapewniały światło.
* Prosta scenografia: Ograniczone światło ograniczało złożoność scenografii, ponieważ skomplikowane szczegóły byłyby trudne do dostrzeżenia.
* Nacisk na dialog i działanie: Ze względu na brak efektów specjalnych i spektaklu wizualnego sztuki elżbietańskie w dużej mierze opierały się na dialogu i grze fizycznej, aby opowiedzieć historię.
* Interakcja z publicznością: Bliskość aktorów i widzów, często przy świecach, stworzyła intymną i interaktywną atmosferę.
Należy pamiętać, że w teatrze elżbietańskim elektryczność nie odgrywała istotnej roli. Ograniczenia techniki oświetleniowej wpłynęły na charakter i styl przedstawień oraz ich inscenizacji.