- W Akcie 2, Scena 3, Otello mówi:„Ale ja go zabiję, a potem będę go kochać”. Powtarzanie dźwięku „l” w słowach „zabij” i „miłość” tworzy niesamowity, złowieszczy efekt, który podkreśla sprzeczne uczucia Otella wobec Cassio.
- W Akcie 4, Scena 2, Desdemona śpiewa Pieśń Wierzbową, która zawiera wers:„Śpiewajcie wszystkie zielone wierzby; / Jej ojciec uczynił jej chatę z wierzbą, / Śpiewajcie wszystkie zielone wierzby; / Jej matka pozwoliła jej wierzbę; / Jej siostra ukłuła ją wierzbą; / Śpiewajcie wszyscy o zielonej wierzbie; / Jej kochanek dał jej wierzbę / Śpiewajcie wszyscy o zielonej wierzbie; Desdemona nie żyje, nie żyje, nie żyje. Powtarzanie słowa „willow” i dźwięku „w” w całej piosence tworzy żałobny, lamentujący ton, który odzwierciedla smutek i rozpacz Desdemony.
- W Akcie 5, Scena 2, Otello mówi:„Biczcie mnie, diabły, / Od posiadania tego niebiańskiego widoku!” Powtarzanie dźwięku „wh” w słowach „bicz” i „niebiański” tworzy ostry, dysharmonijny efekt, który oddaje intensywną udrękę i udrękę Otella.