1. Wygląd fizyczny: Kaliban jest często przedstawiany z groteskowym wyglądem, z przesadnymi cechami fizycznymi, takimi jak duża głowa, długie kończyny i zwierzęcy wygląd. Ta wizualna reprezentacja wywołuje poczucie strachu i odmienności, dystansując widza od Kalibana i sprawiając, że wydaje się on potworny.
2. Kostiumy i makijaż: Kostiumy i makijaż Kalibana jeszcze bardziej podkreślają jego przerażający wizerunek. Może być ubrany w ciemne, ziemiste odcienie, a jego twarz może być pomalowana dzikimi znakami, tworząc wizualną reprezentację jego dzikiej i dzikiej natury.
3. Ruch i gesty: Ruchy i gesty Kalibana często charakteryzują się poczuciem niezręczności i nieprzewidywalności. Może poruszać się w zgarbionej postawie, wykonując nagłe i chaotyczne gesty, które podkreślają jego nieokiełznane i potencjalnie niebezpieczne cechy.
4. Wokalizacja: Wokalizacje Kalibana odgrywają znaczącą rolę w tworzeniu poczucia strachu. Może używać głębokiego, gardłowego głosu, który brzmi gardłowo i zwierzęco, podkreślając jego brutalną naturę. Jego przemówienie może być również przeplatane warczeniem, syczeniem i innymi dźwiękami niewerbalnymi, które dodatkowo wzbudzają u słuchaczy poczucie niepokoju.
5. Inscenizacja i oświetlenie: Inscenizacja i oświetlenie przedstawienia przyczyniają się do przerażającego przedstawienia Kalibana. Można go ustawić w ciemnych zakątkach sceny, z dramatycznymi efektami świetlnymi, które tworzą atmosferę tajemnicy i niebezpieczeństwa. Ta wizualna obróbka zwiększa u widzów poczucie strachu i niepewności wokół Kalibana.
6. Muzyka i efekty dźwiękowe: Wykorzystanie muzyki i efektów dźwiękowych może zwiększyć strach związany z Kalibanem. Jego scenom może towarzyszyć intensywna i dysonansowa muzyka oraz efekty dźwiękowe sugerujące jego obecność, takie jak ciężkie kroki lub odbijające się echem szepty. Te elementy słuchowe zwiększają ogólną atmosferę strachu i niepokoju otaczającą Kalibana.
7. Interakcja z publicznością: W niektórych balijskich produkcjach Caliban może bezpośrednio wchodzić w interakcję z publicznością, burząc czwartą ścianę i tworząc bardziej wciągające i osobiste wrażenia. Ta interakcja może zwiększyć poczucie strachu u widzów, ponieważ czują oni bliższą więź z postacią i potencjalnym niebezpieczeństwem, jakie reprezentuje.
Łącząc te elementy, balijska inscenizacja Burzy skutecznie podkreśla strach towarzyszący Kalibanowi, ukazując go jako potężną i przerażającą postać w narracji spektaklu.