Pochodzenie terminu „mydło” w tym kontekście sięga początków radiofonii i telewizji w Stanach Zjednoczonych. W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku producenci mydła sponsorowali wiele dziennych słuchowisk radiowych, co doprowadziło do spopularyzowania terminu „opera mydlana”. Te audycje radiowe często zawierały melodramatyczne historie i klifowe zakończenia, aby utrzymać słuchaczy w napięciu.
Z biegiem czasu termin „opera mydlana” został skrócony do po prostu „mydło” i zaczęto go stosować do seriali telewizyjnych, które miały cechy podobne do wcześniejszych programów radiowych. Programy te zazwyczaj obejmowały dużą obsadę, przeplatające się relacje osobiste i ciągłe historie obejmujące wiele sezonów.
Do tej kategorii dramatów telewizyjnych należy brytyjska telenowela Eastenders, której premiera odbyła się w 1985 roku. Opowiada o życiu zróżnicowanej grupy postaci mieszkających w fikcyjnej londyńskiej dzielnicy Walford. Serial znany jest z dramatycznych historii, które często poruszają kwestie społeczne i kulturowe, takie jak ubóstwo, uzależnienia i dynamika rodziny.
Chociaż terminu „mydło” można czasami używać w obraźliwy sposób do opisania niektórych programów telewizyjnych, które są postrzegane jako nadmiernie melodramatyczne lub pozbawione wartości artystycznych, jest ono również powszechnie używane jako neutralne, a nawet czułe określenie w odniesieniu do tego popularnego gatunku dramatu telewizyjnego.