Purytanie wyznawali silną etykę pracy i wierzyli, że zajęcia rekreacyjne powinny ograniczać się do tych, które podnoszą na duchu i są korzystne dla społeczności. Odradzali wiele form rozrywki, takich jak teatr, taniec i gra w karty, uważając, że są to czynności niepoważne i mogą prowadzić do rozluźnienia moralnego.
Niektóre z rozrywek, w jakie angażowali się purytanie, obejmowały:
* Śpiew: Purytanie uwielbiali śpiewać, a wielu z nich posiadało umiejętności muzyczne. Podczas nabożeństw śpiewali hymny i psalmy, a dla rozrywki lubili też śpiewać pieśni świeckie.
* Czytanie: Purytanie byli dobrze wykształceni i przywiązywali wielką wagę do umiejętności czytania i pisania. Dla duchowego wzbogacenia czytają Biblię i inne dzieła religijne, ale czytają też inną literaturę, na przykład historię, biografię i poezję.
* Granie w gry: Purytanie lubili grać w takie gry, jak szachy, warcaby i quoity. Lubili także sporty, takie jak zapasy, bieganie i pływanie.
* uczęszczanie na nabożeństwa religijne: Purytanie postrzegali uczestnictwo w nabożeństwach religijnych i praktykowanie religii jako ważne formy rozrywki i duchowego wzbogacenia.
Z biegiem czasu społeczności purytańskie złagodziły niektóre ograniczenia dotyczące rozrywki. W XVIII wieku wiele rodzin purytańskich pozwalało swoim dzieciom na korzystanie z umiarkowanych rozrywek, takich jak chodzenie do teatru i gra na instrumentach muzycznych. Jednakże purytanie w dalszym ciągu odradzali bezczynność i wierzyli, że rozrywka powinna zawsze służyć wyższemu celowi, jakim jest służenie Bogu.