* „The Haunted Castle” (1896) :Ten wczesny film niemy, wyreżyserowany przez Georgesa Méliès, zawierał efekty specjalne i upiorną atmosferę, leżąc podwaliny na późniejsze horrory.
* „The Gabinet of Dr. Caligari” (1920) :Ten niemiecki film ekspresjonistyczny, z niepokojącymi wizualizacjami i motywami psychologicznymi, jest uważany za punkt orientacyjny w kinie horroru.
* „nosferatu” (1922) :Kolejny niemiecki film ekspresjonistyczny, tym razem cicha adaptacja Draculi Brama Stokera, ustanowiła wampira jako filmową ikonę i wykorzystał innowacyjne efekty specjalne.
Ważne jest, aby pamiętać, że definicja samego „horroru” zmienia się z czasem. Wczesne filmy mogły polegać na przerażeniach skokowych i gotyckich elementach, podczas gdy współczesny horror bada psychologiczne tematy i obawy społeczne.
Ostatecznie wskazanie „pierwszego” znaczącego horroru jest kwestią perspektywy. Jednak te wczesne filmy położyły podstawę tego gatunku, jaki znamy dzisiaj.