Retrospekcje można tworzyć na różne sposoby, ale najczęstszą techniką jest użycie efektu zanikania i zanikania w celu przejścia między teraźniejszością a przeszłością. Retrospekcje można również oddzielić od teraźniejszości poprzez zmianę oświetlenia, pracy kamery lub stylu montażu.
Retrospekcje mogą być skutecznym sposobem opowiadania historii, ale należy z nich korzystać mądrze i oszczędnie. Zbyt częste retrospekcje mogą zakłócić bieg narracji i zdezorientować widzów.
Oto kilka przykładów pamiętnych retrospekcji w filmie:
* W Obywatelu Kane'u (1941) retrospekcje opowiadają historię życia Kane'a, od jego dzieciństwa do dojścia do władzy jako magnata prasowego.
* W Ojcu chrzestnym (1972) retrospekcje ukazują wczesne życie Vito Corleone, patriarchy rodziny mafijnej Corleone.
* W Goodfellas (1990) retrospekcje ukazują karierę i upadek Henry'ego Hilla, gangstera, który z żołnierza piechoty stał się przestępcą najwyższego szczebla.
* W Pulp Fiction (1994) retrospekcje służą do opowiedzenia nieliniowych historii czterech różnych postaci, których losy przecinają się w nieoczekiwany sposób.
* W Memento (2000) retrospekcje opowiadają historię mężczyzny cierpiącego na amnezję następczą – schorzenie, które uniemożliwia mu tworzenie nowych wspomnień.