1. Nieścisłości historyczne: Niektórzy krytycy twierdzą, że film nabrał pewnych swobód historycznych, które odbiegają od faktycznych wydarzeń z życia Rizala. Na przykład film przedstawia Rizala pozostającego w romantycznym związku z miejscową kobietą imieniem Josephine Bracken, choć niektórzy historycy twierdzą, że nie ma konkretnych dowodów na poparcie tego związku.
2. Brak głębi w charakteryzacji: Krytycy zwracają również uwagę, że film nie oddaje w pełni głębi i złożoności postaci Rizala. Film często przedstawia go jako jednowymiarowego bohatera, bez zagłębiania się w jego wewnętrzne zmagania, motywacje i rozwój.
3. Nadmierne uproszczenie ideologii Rizala: Film przedstawia idee i przekonania Rizala w nieco uproszczony sposób, redukując je do kilku ogólnych przesłań na temat patriotyzmu, edukacji i reform społecznych. Krytycy twierdzą, że takiemu podejściu brakuje niuansów i nie oddaje pełnego zakresu intelektualnego wkładu Rizala.
4. Niewystarczająca uwaga na dzieła literackie Rizala: Biorąc pod uwagę znaczący dorobek literacki Rizala, niektórzy krytycy uważają, że film nie kładzie wystarczającego nacisku ani analizy jego twórczości, takiej jak powieści „Noli Me Tangere” i „El Filibusterismo”. Dzieła te, które odegrały kluczową rolę w ruchu niepodległościowym Filipin, nie zostały szczegółowo omówione w filmie.
5. Brak kontekstualizacji: Film skupia się przede wszystkim na osobistych doświadczeniach Rizala w Dapitanie, nie przedstawiając szerszego kontekstu klimatu politycznego i społecznego na Filipinach w tamtym okresie. Krytycy argumentują, że głębsza eksploracja kontekstu historycznego zwiększyłaby znaczenie i wpływ działań Rizala.
6. Ograniczone techniki filmowe: Niektórzy krytycy uważają, że techniki kręcenia filmu „Rizal In Dapitan” są pozbawione inspiracji i kreatywności. Twierdzą, że film w dużej mierze opiera się na konwencjonalnych metodach opowiadania historii i nie wykorzystuje bardziej innowacyjnych lub wciągających wizualnie elementów kinowych.
Pomimo tej krytyki wielu widzów docenia film za dramatyzację życia Rizala i próbę przybliżenia jego historii szerszej publiczności. Jednakże wyżej wymienione punkty podkreślają obszary, w których film mógłby potencjalnie poprawić swoją dokładność historyczną, rozwój postaci, eksplorację tematyczną i wykonanie kinowe.