W okresie dionizji centralną rolę odgrywały przedstawienia teatralne. Uważa się, że korzeni greckiego dramatu można doszukiwać się w rytuałach i przedstawieniach związanych z tym festiwalem. W ramach festiwalu odbywały się konkursy dramaturgów, którzy prezentowali publiczności swoje dzieła. Sztuki te obejmowały różne gatunki, w tym tragedie, komedie i sztuki satyrowe.
Tragedie były poważnymi przedstawieniami poruszającymi tematy ludzkiego cierpienia, losu i konfliktu między ludźmi a boskością. Komedie miały lżejszy ton i często wykorzystywały humor i satyrę, aby zabawiać publiczność. Sztuki satyrów były farsowe i często przedstawiały mitologiczne stworzenia zwane satyrami, które służyły jako chór.
Dionyzja zapewniła platformę ekspresji kulturalnej i umożliwiła dramatopisarzom zaprezentowanie swojej kreatywności oraz zaangażowanie się w problemy filozoficzne i społeczne tamtych czasów. Festiwal sprzyjał także rozwojowi sztuk teatralnych, w tym okresie pojawiły się innowacje w zakresie inscenizacji, gry aktorskiej i technik dramatycznych.
Dionizja zajmowała znaczące miejsce w społeczeństwie starożytnej Grecji, a jej wpływ na grecką kulturę i teatr jest niezmierzony. Festiwal służył nie tylko jako święto religijne, ale także przyczynił się do rozwoju sztuki dramatycznej i wymiany idei w świecie greckim.